De Praktijk

Op dag 2 bezoeken wij een echte Amerikaanse Highschool en Math for America, een Amerikaans initiatief om meer en betere wiskundeleraren te krijgen. Na een metrohalte te vroeg te zijn uitgestapt, lopen we door down-town naar Stuyvesant High School. We zijn iets te vroeg. De portier stuurt ons naar de derde verdieping, zonder verder overigens mee te lopen of vooruit te bellen of we inderdaad verwacht worden. Ze lijken behoorlijk gewend aan bezoekers.

Wachtend op Ms. Ferrara, de assistant principal, kijken we naar de kunstprojecten. Kegelsneden van wol, iets met fuzzy logic, en een kleurrijke volledige graaf op 16 punten doen ons al vermoeden dat het niveau vrij hoog ligt. Ms. Ferrara bevestigt onze informatie dat de Stuyvesant Highschool een van de beste highschools van New York, zoniet van Amerika, is. Het is dan ook niet eenvoudig om toegelaten te worden. De studenten moeten door een strenge selectie heen. Op school wordt onderscheid gemaakt tussen honours en niet-honoursklassen. Het vakkenpakket hangt af van de prestaties van de student. De betere studenten volgen Advanced Placement (AP) cursussen die later helpen om op goede universiteiten te komen. Hier worden gevorderde onderwerpen als calculus met meerdere variabelen en differentiaalvergelijkingen behandeld.

De eerste les die we bijwonen is differentiaalvergelijkingen van Dr. Cheng. Hij controleert of de leerlingen het huiswerk hebben gedaan en roept een aantal leerlingen naar voren om hun uitwerking van een huiswerkopgave op het bord te schrijven en kort toe te lichten voor de klas. Dan begint het college, want zo kunnen we het welnoemen, van Dr. Cheng. Zonder enige interactie met de klas laat hij zien hoe je een bepaalde klasse van differentiaalvergelijkingen in het algemeen oplost. Het tempo en niveau van abstractie is indrukwekkend, didactisch lijkt het ons een ramp. Een groot deel van de klas lijkt wat weg te dromen en we zien zelfs drie studenten letterlijk slapen.

De tweede les is veel beter in dat opzicht. Ms. Goldberg geeft vlakke meetkunde aan een wat jongere groep. Zij is constant in dialoog met de klas, vragenstellend en er op lettend dat het grootste deel meedoet. De leerlingen moeten bewijzen geven over driehoeken en dergelijke figuren. Wat opvalt is dat ze heel precieszijn in laten zien waarom iets waar is. Ms. Goldberg weet heel goed de aandacht te leggen op het echt begrijpen van het materiaal. Weer valt tempo en niveau op. Echt een droomles.

De laatste twee lessen zijn aan honours-klassen. Eerst pre-calculus van Mr. Coccros. Bij gebrek aan zitplaatsen biedt hij ons de comfi-chair aan. Hij geeft ontspannener les dan de eerste twee docenten en is de eerste die vraagt wat we komen doen. Als laatste volgen we algebra en trigonometrie van Ms. Pasca. De lessen op Stuyvesant zitten zo vol informatie dat een hele dag school ons een behoorlijke uitputtingsslag lijkt voor de leerlingen. Wij zijn in ieder geval best een beetje gaar van onze sessie. Ook zijn de lessen erg veel instructie en geen zelfwerkzaamheid.

Langs de Hudson (met een kort kijkje op het Vrijheidsbeeld) en Ground Zero lopen we naar Math voor America voor onze afspraak met Jon Schweig. Math for America is een organisatie die mensen met een wiskundige achtergrond wil stimuleren het onderwijs in te gaan. Ze geven beurzen aan afgestudeerden in bijvoorbeeld wiskunde, natuurkunde, engineering of finance. Zij volgen dan een jaar een educatieopleiding en geven dan minstens vier jaar les aan een highschool in New York. In ruil daarvoor ontvangen ze onder andere een behoorlijk financieel supplement op hun salaris.

Jon geeft ons onder meer een beeld geven van wat er gebeurt op minder elitaire highschools dan bijvoorbeeld Stuyvesant. Bij Stuyvesant komen leerlingen binnen die uit zichzelf al een interesse hebben in wiskunde. Leerlingen op andere scholen zijn vaak überhaupt niet geïnteresseerd in school en dan vaak al helemaal niet in wiskunde. Door workshops aan docenten te geven, zodat die af en toe iets anders in hun lessen kunnen doen, probeert Math for America daar iets aan te veranderen. Dat er maar 200 van de 80.000 leerkrachten in New York een Math for America beurs hebben ziet hij wel als een beperking. Maar je moet ergens beginnen.

En zo moet je ook ergens eindigen. Op naar dag drie.